San Miguel, flamenco barrio

Gdzie to jest

Hiszpańska Wikipedia umieszcza San Miguel w Distrito Centro Jerez de la Frontera i podaje, że powstało jako arrabal, przedmieście poza murami, po południowo-wschodniej stronie starego muru w XIV wieku. Relacja DeFlamenco mówi, że leży po stronie miasta zwróconej ku rzece Guadalete. Strona rezerwacji tablao umieszcza La Guarida del Ángel w sercu San Miguel, blisko Chapel of Angustias.

Kościół, który nadał mu nazwę

Hiszpańska Wikipedia nazywa kościół San Miguel duszą i głową barrio. Podaje, że kościół powstał na miejscu wcześniejszej pustelni, a Alfonso XI nakazał prace w 1340 roku po bitwie pod Salado. Kościół dał nazwę barrio, więc tożsamość dzielnicy zaczyna się od budynku, nie od muzyki, a hiszpańska Wikipedia opisuje barrio jako centralne i ludne.

Place

Hiszpański artykuł Wikipedii wymienia Plaza de las Angustias, Cruz Vieja i Capilla de la Yedra wśród kluczowych punktów barrio i nazywa ten obszar ludowym, prostym trójkątem. Mówi, że Plazuela ma cygańskiego ducha. Przewodnik Barceló umieszcza La Guarida del Ángel obok Plaza de las Angustias. Dla odwiedzającego oznacza to, że tablao znajduje się blisko placów, przez które opowiadana jest historia barrio.

Dlaczego uchodzi za barrio flamenco

Biuro turystyczne Jerez mówi o mitycznych barrios San Miguel i Santiago, a strona rezerwacji spektaklu nazywa San Miguel jedną z dwóch cygańskich dzielnic miasta. Przewodnik Barceló podaje, że spontaniczny śpiew i taniec mają miejsce szczególnie w San Miguel, Santiago i San Mateo. Hiszpańska Wikipedia dodaje, że San Miguel dzieli długą tradycję flamenco z Santiago. Podsumowując, źródła są zgodne, że to dzielnica, w której flamenco jest częścią zwykłego życia.

Artyści, z którymi jest związana

Hiszpańska Wikipedia wymienia Lolę Flores, Antonio Chacóna, Manuela Torre, La Paquerę, Maríę José Santiago i Paco Cepero wśród znanych artystów San Miguel. Artykuł Pierre'a Lefranca w DeFlamenco dodaje Manuela Molinę, Loco Mateo, Diego el Marrurro, Joaquína la Sernę i Merced la Serneta. Nie musisz znać żadnego z tych nazwisk, by cieszyć się wieczorem w barrio, ale wyjaśniają one, dlaczego reputacja tego obszaru wiąże się szczególnie ze śpiewem.

Brzmienie San Miguel

Lefranc opisuje cante San Miguel jako skłaniające się ku mocnemu wyrazowi nagiego żalu, często z nutą buntu lub wyniosłości, i nazywa barrio gniazdem indywidualistów. W bulerías, jak mówi, zdaje się skłaniać ku bardziej surowemu stylowi por soleá, granemu do słuchania, podczas gdy Santiago rozstawia dynastie i salwy szybkiego rytmu. To obserwacje jednego autora z 2007 roku, nie reguły, ale dają słuchaczowi punkt odniesienia.

Czytaj dalej: Bulerías: rytm zabawy z Jerez

Santiago obok

Artykuł DeFlamenco opisuje Santiago jako przedmieście, arrabal, które wyrosło po północnej stronie obwarowanego miasta z bezpośrednim dostępem do żyznych pól uprawnych. Mówi, że tamtejsze cygańskie ekipy robocze, gañanías, śpiewały wieczorami i przy złej pogodzie bez gitar, a rodziny Santiago pielęgnują pewne formy, w których cante pozostaje rodzinną pamiątką. Wśród swoich artystów wymienia Terremoto, José Mercé i Fernando de la Morena. San Miguel, po południowej stronie, jest drugą połową pary, a oba miejsca zwykle omawia się razem.

Planowanie wizyty

Traktuj San Miguel jako miejsce, do którego warto przyjechać wcześnie i w którym warto zostać dłużej. Pokaz tablao trwa godzinę, a strona główna lokalu wymienia tabanco El Rincón de Lola, z winami z Jerez, tapas i domową kuchnią. Barrio jest częścią historycznego centrum, więc wieczór można połączyć z placami powyżej. Godzina na rezerwacji to jedyna, wokół której warto planować, i warto ją sprawdzić ponownie dzień przed podróżą.