Bulerías: rytm zabawy z Jerez

Rytm, zanim staje się pieśnią

Wikipedia opisuje buleríę jako szybki rytm flamenco złożony z 12-uderzeniowego cyklu, z akcentem przypadającym na jeden z dwóch ogólnych wzorców. Można go sobie wyobrazić jako takt 6/8 po takcie 3/4, co artykuł nazywa hemiolą. Nie trzeba tej arytmetyki, by czerpać z niego przyjemność. Usłyszysz puls, który nieustannie się przewraca, a klaskanie, gitara i stopy krążą wokół tych samych dwunastu uderzeń.

Gdzie się narodził

Według Wikipedii bulería narodziła się w XIX wieku wśród Calé Romani z Jerez, początkowo jako szybkie, radosne zakończenie soleares lub alegrías. Biuro turystyczne Jerez idzie dalej, nazywając miasto kolebką flamenco, zwłaszcza buleríi. To lokalne twierdzenie, ale oba przekazy wskazują w tym samym kierunku, co czyni wizytę w Jerez dobrą chwilą, by nauczyć się słyszeć ten rytm.

Jak się ją śpiewa

Śpiewana bulería, jak podaje Wikipedia, składa się z trzech lub czterech ośmiosylabowych wersów, a artykuł odróżnia style wolniejsze od frenetycznego. Wikipedia dodaje, że styl ten należy do najpopularniejszych i najbardziej dramatycznych form flamenco. Ponieważ zaczynał jako żywe zakończenie innych palos, jest stylem najściślej związanym z ostatnim, najswobodniejszym fragmentem spotkania.

Jak się ją tańczy

Taniec buleríi wymaga siły stóp, które wybijają misterne wzory palcami, piętą i śródstopiem, jak ujmuje to Wikipedia. Ten sam artykuł mówi, że tancerze zwykle liczą cykl w szóstkach, a nie w dwunastkach. Dla widza oznacza to, że większość szybkości niesie praca stóp, więc warto obserwować zarówno stopy, jak i ramiona.

Santiago i San Miguel

Pisując dla DeFlamenco, Pierre Lefranc twierdzi, że Santiago wystrzeliwuje pozornie niewyczerpane salwy bulerías, podczas gdy San Miguel zdaje się skłaniać ku bardziej surowej bulerías por soleá, tej granej do słuchania. Opisuje dwa najsłynniejsze barrios flamenco w Jerez, a kontrast jest użyteczny: ten sam rytm może być zabawą na jednej ulicy i cichą, poważną pieśnią kilka minut spacerem dalej. La Guarida del Ángel stoi w San Miguel.

Czytaj dalej: San Miguel, flamenco barrio

Dlaczego kończy wieczór

Według Wikipedii bulería należy do najpopularniejszych i najbardziej dramatycznych form flamenco i często kończy każde flamenco spotkanie. Lefranc dodaje, że w Santiago bulerías zdają się zastąpić nawet śpiewane romanse i alboreas na cygańskich weselach. Artykuł o palos zalicza bulerías wraz z tangos do stylów szybkich i świątecznych, w przeciwieństwie do uroczystego cante jondo soleá i seguiriyas. Godzinny pokaz tablao nie może obiecać buleríi danego wieczoru, ale źródła sugerują, że to styl, na który warto czekać.

Bulería wśród innych palos

Artykuł Wikipedii o palos zalicza bulerías wraz z tangos do stylów szybkich i świątecznych, poza uroczystym cante jondo soleá i seguiriyas, i podaje, że bulerías nie są związane ze schematem soleá na 12 uderzeń, ale mogą też wprowadzać sekcje na 6 i 3 uderzenia. Fraza Lefranca bulerías por soleá nazywa wolniejszy, poważniejszy wariant. Dla słuchacza użyteczny jest kontrast: program może przechodzić od czegoś poważnego do czegoś szybkiego, a różnica jest wyraźna, nawet jeśli nie znasz żadnych nazw.

Słuchanie w praktyce

Składy i programy się zmieniają, więc idź bez listy kontrolnej. Najpierw słuchaj pulsu, potem tego, jak gitara i klaskanie się w niego wpisują, a następnie tego, jak śpiewak lub tancerz porusza się w kontrze do niego. Nie musisz liczyć. Strona obiektu wymienia bulerías wśród stylów swojego tablao, obok soleá, seguiriyas i alegrías, ale nie obiecuje żadnego z nich na konkretną datę.